Events , Thoughts And Memories In My Life

အရင္တစ္ပတ္တုန္းက ရပ္ကြက္ထဲကအစ္မႀကီးတစ္ေယာက္ဆီက ၾကားလိုက္ရတယ္.. သူတို႕ ရုံးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အမ်ဳိးသမီး ဆုံးသြားတဲ့အေၾကာင္းပါ.. ေသတာမ်ား သတင္းအျဖစ္ေျပာစရာလား ေမးခ်င္မယ္.. ေသတာက မဆန္းပါဘူး.. ေသပုံက ဆန္းတာပါ.. ဆုံးသြားတဲ့အမ်ဳိးသမီးက ေခါင္းမွာ သန္းစြဲလို႕ ညဘက္မွာ ပုရြက္ဆိတ္ေဆးကို လိမ္းအိပ္သတဲ့.. တစ္ညလုံးမအိပ္ႏိုင္ျဖစ္ေနၿပီး မနက္အေစာမွ ေဆးရုံတင္လိုက္ရတယ္.. ေဆးရုံေရာက္ေတာ့လည္း အမွန္ကိုမေျပာဘဲ ေ၀့ေနတာ.. ဆရာ၀န္ေတြက အတင္းအက်ပ္ေမးမွ အျဖစ္မွန္ကို ေျပာတယ္.. အဲဒီခ်ိန္က် လူနာက ေမ်ာ့ေနၿပီ.. သူတို႕သုံးတယ္ဆိုတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္သတ္ေဆးက လက္ေပၚတင္ၾကည့္တာနဲ႕ကို ပူေနတာပဲတဲ့.. လူနာကို ကုေတာ့ကုၾကတယ္.. အသက္မမီလိုက္ေတာ့ဘူး.. ဆုံးသြားတာေတာ့ဟုတ္ၿပီ.. လူမမယ္ကေလးတစ္ေယာက္က က်န္ခဲ့ေသး.. လူေတြႏွယ္.. သန္းသတ္ေဆးေတြမရွိမဟုတ္.. ရွိရဲ႕သားနဲ႕ အလြယ္တကူ လက္သင့္ရာယူသုံးေတာ့ အသက္ပါ ပါသြားရတဲ့အထိပဲ.. ကိုယ္အသိမရွိလိုက္တာနဲ႕ ကိုယ္တင္မဟုတ္.. ကိုယ့္မိသားစုပါ ဒုကၡေရာက္က်န္ခဲ့တာ သတိထားစရာပါ..

ေနးတစ္ျမန္မာဖိုရမ္မွာ “ရပ္ကြက္ထဲမွာဗ်ာ..” ဆိုၿပီး ေတာ့ပစ္တင္ေရးဖူးတဲ့ ပို႕စ္ေလးေတြပါ.. ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္က သိခဲ့ရတယ္.. ရုံးက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားစပ္မိၾကရင္းေပါ့.. သူက သူေနတဲ့ရပ္ကြက္ထဲမွာ ျဖစ္သြားတဲ့အေၾကာင္းေလး ေျပာျပပါတယ္.. သူေျပာတဲ့ေန႕ရဲ႕ အရင္တစ္ရက္က မႏၲေလးမွာ မိုးရြာတဲ့ေန႕ပါ.. ေန႕ခင္းဘက္ကေန ညထိ ဆက္ရြာတာ.. အရမ္းႀကီးသည္းတာမဟုတ္ေပမယ့္ တဖြဲဖြဲနဲ႕ ေစြရြာေနတဲ့မိုးပါ.. ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတာင္ ရုံးဆင္းေတာ့ မိုးတေျဖာက္ေျဖာက္ထဲမွာ ခပ္သုတ္သုတ္ျပန္ခဲ့ရတဲ့ညပါ.. အဲဒီမိုးညက ကြၽန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေနတဲ့ ရပ္ကြက္က ထမင္းဆိုင္ေလးမွာ ရွမ္းမေလးတစ္ေယာက္ ကေလးေမြးပါသတဲ့.. ထမင္းဆိုင္ဆိုတာ ဟိုလို ထုနဲ႕ထည္နဲ႕ ဆိုင္ႀကီးမ်ဳိးမဟုတ္ပါဘူး.. လမ္းေဘးထမင္းဆိုင္ေလးပါ.. ညဘက္ဆို လူရွင္းေနၿပီေပါ့.. အိပ္စရာဆိုတာလည္း ခုံတန္းနဲ႕ ေျမေမြ႕ရာပဲရွိပါလိမ့္မယ္.. မိုးတစိုစိုနဲ႕ ဘယ္ေလာက္မ်ား ဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္မသိဘူး.. အဲဒီရွမ္းမေလးက မန္းသားတစ္ေယာက္နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ပါသတဲ့.. သူ႕ေယာက်္ားမွာ မယားႀကီးငုတ္တုတ္ရွိေနေရာ.. သူ႕ေယာက်္ားနဲ႕လိုက္ေျပးတုန္းက အရင္မယားႀကီးမွာ မီးဖြားၿပီးစ သုံးရက္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္တဲ့.. ခု သူ႕မွာ ကိုယ္၀န္ရွိၿပီး အရင့္အမာျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္က် သူ႕ေယာက်္ားက အရင္မယားႀကီးနဲ႕ ျပန္ေပါင္းေနပါသတဲ့.. သူ႕ေယာက်္ားက ပစ္သြားေတာ့ အဲဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ အိမ္တကာအ၀တ္လွည့္ေလွ်ာ္ရင္း စားဖို႕အတြက္ ေျဖရွင္းရတယ္.. ညဘက္ေတာ့ ဘယ္ဆီနားခိုတယ္မသိဘူးေပါ့ေလ.. ခုလို ထမင္းဆိုင္ထဲမီးဖြားရတယ္ဆိုေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲကမေနႏိုင္သူေတြက ထမင္းဆိုင္ပတ္လည္ကို အ၀တ္ေဟာင္းေတြနဲ႕ကာေပး.. ပိုက္ဆံလည္း ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ကူေပးၾကေပါ့.. ေနာက္ေတာ့ မိခင္နဲ႕ကေလး ေစာင့္ေရွာက္ေရးဆီ ပို႕လိုက္တယ္ဆိုလား ေျပာပါတယ္.. မယားႀကီးဘက္ကနာမယ့္သူေတြေတာ့ ဒီေကာင္မေလးအျဖစ္က ၀မ္းသာစရာမဟုတ္ေတာင္ ၀မ္းနည္းစရာျဖစ္ပါ့မလားလို႕ ေတြးမိတယ္.. သူငယ္ခ်င္းက ဆက္ေျပာပါေသးတယ္.. ၾကားရသမွ်ေတာ့ အဲလိုပဲတဲ့.. ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕အက်င့္စာရိတၲကေတာ့ ဘယ္လိုလဲမသိေသးဘူးတဲ့.. ကြၽန္ေတာ္လည္း ေလကိုဖမ္း ၀ါးတန္းမွာ ႀကိဳးနဲ႕ခ်ည္ခဲ့ပါေသးတယ္.. ဘယ္မိန္းမမွေတာ့ မယားငယ္အျဖစ္မခံခ်င္ေလာက္ပါဘူး.. ယူၿပီးမွသိေတာ့လည္း ခ်စ္တာရယ္ ၊ မ်က္စိမွိတ္ေနလိုက္ေတာ့တာရယ္ေၾကာင့္ ဒီလိုဇာတ္လမ္းေတြ ျဖစ္လာတာ ၾကားရတာေနမွာေပါ့လို႕.. ရွမ္းမေလးရဲ႕ ေယာက်္ားဆိုတာကိုေတာ့ အၾကားနဲ႕တင္ သတ္ခ်င္တာ အမွန္ပဲ..

ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဇြန္လလယ္ေလာက္မွာ ေမာ္လၿမိဳင္ကြၽန္းၿမိဳ႕နယ္က ပန္းဖူးျမစ္တန္းရြာမူလတန္းေက်ာင္းျပန္ေဆာက္ဖို႕အတြက္ လွဴျဖစ္ပါမယ္.. ရြာအထိေတာ့ လိုက္ျဖစ္မယ္မဟုတ္ဘူး.. အဲဒီဘက္က ျပန္လာတဲ့မိတ္ေဆြေပးတဲ့ သတင္းေတြအရ ေမာ္လၿမိဳင္ကြၽန္းၿမိဳ႕နယ္ဘက္ကလူေတြဟာ ေရလႊမ္းမိုးတာမခံရဘဲ ေလဒဏ္ပဲခံလိုက္ရတယ္.. လူအေသအေပ်ာက္ထက္ အေဆာက္အဦးပ်က္စီးတာမ်ားတယ္.. ဒီေတာ့ အေထာက္အပံ့ရဖို႕က ဦးစားေပးအဆင့္ထဲမပါတဲ့အတြက္ မေျပလည္တာေတြရွိေနတယ္လို႕ ၾကားသိရပါတယ္.. ၿပီးေတာ့ တျခားနယ္ေတြကေန ေမာ္လၿမိဳင္ကြၽန္းဘက္ကို လူေတြေရာက္လာၾကတဲ့အတြက္ အစားအေသာက္ မလုံေလာက္တဲ့ျပႆနာေတြလည္းရွိေနတယ္.. လုယက္မႈေတြလည္းရွိေနတယ္လို႕ ၾကားသိရပါတယ္.. နာဂစ္ႏွိပ္စက္လို႕ အၿပိဳၿပိဳအလဲလဲျဖစ္ခဲ့သမွ် စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေရရွည္စီမံကိန္းေတြဆြဲၿပီး လွဴဒါန္းႏိုင္ၾကပါေစလို႕သာ ဆုေတာင္းေနရေတာ့တာပါပဲ.. ၿပိဳလဲရတဲ့အထဲမွာ ခ်စ္ခင္သူေတြ ၊ ကိုယ္တြယ္တာတဲ့ေနရပ္ ၊ ကိုယ့္အလုပ္အကိုင္အားလုံး ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးလိုက္ရတဲ့အတြက္ လဲၿပိဳသြားရေသာ စိတ္ဓါတ္ေတြကိုလည္း ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး စီမံကိန္းေတြ ရွိသင့္ပါတယ္.. ကြၽန္ေတာ္တို႕ျမန္မာျပည္မွာက စိတ္ဓါတ္ေရးရာအားေပးတဲ့ (ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးေပးတဲ့ )သူေတြ (အဲဒီအလုပ္လုပ္တဲ့သူေတြ ) သိပ္နည္းေနပါေသးတယ္.. ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ စိတ္အပါ၀င္စားဆုံးအလုပ္က စာေရးတာ.. ဒုတိယစိတ္ပါ၀င္စားမိတာ စိတ္ပ်က္အားငယ္သူေတြကို ႏွစ္သိမ့္အားေပးတဲ့အလုပ္ပါ.. ဒါေပမယ့္ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ဆိုရမွာပဲ.. သူမ်ားအတြက္လုပ္ေပးဖို႕က ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္ခိုင္ေနမွ ပိုအဆင္ေျပမွာမဟုတ္လား.. မဟုတ္ရင္ အေမမာေျပာသလို .. အိုကြယ္.. သူ အဆင္မေျပတာ စိတ္မေကာင္းလြန္းလို႕ သူ႕အိမ္က ခ်ဥ္ရည္တစ္ဇြန္းေတာင္ ကူေသာက္ေပးခဲ့ရေသး.. ဆိုတာမ်ဳိး ျဖစ္ေနမွာစိုးပါတယ္.. သူတို႕ကိုအားေပးဖို႕သြားတာ ကိုယ္ကပါ မ်က္ရည္တၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ျဖစ္ေနမွ ပိုဆိုးကုန္မလားလို႕ ေတြးမိပါရဲ႕ေလ.. အဲလိုပါပဲ.. ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ယုံၾကည္စိတ္ခ်တာ..

ေႏြႏွင္းေပ်ာက္ေနတယ္လို႕ စီေဘာက္ခ္စ္မွာ မွတ္မွတ္ရရ လာေျပာသြားတဲ့သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..

ဟုတ္ကဲ့.. အြန္လိုင္းကို သိပ္မလာျဖစ္တာရယ္.. စာသိပ္မေရးျဖစ္ေတာ့တာရယ္.. မအားေတာ့တာရယ္ေၾကာင့္ပါ.. ေနာက္တစ္ခ်က္က အျပင္မွာ စကားေျပာေဖာ္ရေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဆိုပါေတာ့ေလ..

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့.. ကြၽန္ေတာ္သိတဲ့ မႏၲေလးက ပရဟိတအဖြဲ႕နဲ႕ ေမာ္လၿမိဳင္ကြၽန္းၿမိဳ႕ဘက္က ရြာေလးတစ္ရြာမွာ မူလတန္းေက်ာင္း ေဆာက္လွဴဖို႕အတြက္ နီးစပ္ရာလူေတြဆီ အလွဴလိုက္ခံေနပါတယ္.. ေလေဘးသင့္တဲ့သူေတြအတြက္ ေရရွည္လုပ္ေပးရမယ့္အလုပ္ေတြက အမ်ားႀကီးပါ.. အဲဒီအလုပ္ေတြထဲက မၾကာခင္ေက်ာင္းဖြင့္ေတာ့မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ တက္မယ့္ေက်ာင္းသားလည္းရွိတယ္.. သင္ေပးမယ့္ဆရာလည္းရွိတယ္.. အေဆာက္အဦးလိုတယ္ဆိုတဲ႕ေနရာမွာ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သမွ် အင္အားေလးနဲ႕ ေက်ာင္းေဆာက္လွဴမွာပါ... ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ မသြားႏိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့သူေတြက စုံစမ္းေပးလာပါတယ္.. အကူအညီလုိသူေတြအမ်ားႀကီးထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ကူႏိုင္တဲ့သူေတြကို ကူညီဖို႕ ႀကိဳးစားၾကည့္တာပါ.. ႏွမ္းတစ္လုံးနဲ႕ဆီမျဖစ္ေပမယ့္ ဆုံကပ္ႏွမ္းေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္လို႕ ေျဖေတြးရပါတယ္.. ဒီအျဖစ္ဆိုးႀကီးျဖစ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ခုလက္ရွိအေနအထားထက္ အမ်ားႀကီးပိုႀကိဳးစားရမယ္လို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္.. ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္သာ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားမ်ားရွိတဲ့ေနရာ ၊ အမ်ားေလးစားတဲ့ေနရာတစ္ခုကိုရေနခဲ့ရင္ လူေတြကို ခုအေနအထားထက္ ပိုၿပီးကူညီႏိုင္မယ္လို႕ ေတြးမိလို႕ပါ.. ခုေတာ့ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့အင္အားေလးနဲ႕ ကိုယ္ႏိုင္သမွ်ကူဖို႕ ဆက္ႀကိဳးစားရဦးမယ္ေပါ့ေလ..

ဒီႏွစ္ပိုင္းေတြအတြင္း ေသမင္းက အေကာင္းသိပ္ႀကိဳက္တယ္လို႕ ေျပာရေတာ့မယ္.. ရုပ္ရွင္မင္းသားေဒြး ဆုံးၿပီးတဲ့ေနာက္ စာေရးဆရာတာရာမင္းေ၀ ၊ ေနာက္ အဆိုေတာ္ စိုင္းထီးဆိုင္ ဆုံးတယ္.. ခု စာေပပညာရွင္ အေမ လူထုေဒၚအမာ ဆုံးျပန္ပါၿပီ.. အေမ သိပ္က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးလို႕ ကလ်ာမဂၢဇင္းမွာ ဖတ္မိပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ဒီေန႕မနက္ခင္း ၈း၃၇ မွာ အေမမာဆုံးၿပီလို႕ သိလိုက္ရေတာ့ အံ့ၾသမိတယ္.. အေမ့အသက္က ရင့္မွည့္တဲ့အခ်ိန္ ေၾကြခ်ိန္တန္လို႕ေၾကြတယ္လို႕ ေျပာရင္ရေပမယ့္ အေမ့ကို စာေတြအမ်ားႀကီး ဆက္ေရးေစခ်င္ေနပါေသးတယ္.. စာအမ်ားႀကီးေရးႏိုင္ေအာင္ အသက္ရွည္က်န္းမာေနေစခ်င္ပါေသးတယ္.. ဒါေပမယ့္ ေသျခင္းတရားက ဘယ္သူ႕မို႕ဆိုၿပီး မ်က္ႏွာလိုက္ ခ်န္မထားတတ္ေတာ့လည္း မေကာင္းသူလည္းပါ ေကာင္းသူလည္းေခၚမွာပါပဲ.. အဆိုေတာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား ၊ မင္းသမီးေတြျဖစ္ဖို႕ ဒီဘက္ေခတ္မွာ လြယ္ေပမယ့္ တကယ္စာေရးေကာင္းၿပီး နာမည္တစ္လုံးနဲ႕ ရပ္တည္ႏို္င္တဲ့စာေရးဆရာဆိုတာ သိပ္ရွားသြားပါၿပီ..
ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို စာဖတ္တာနဲ႕ ကုန္လြန္တတ္တဲ့သူမို႕ စာေရးေကာင္းတဲ့ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ဆုံးတာ သိပ္ကို ႏွေျမာပါတယ္.. အေမမာ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလို႕ ဆုမေတာင္းေပးေတာ့ပါဘူး.. အေမ့စာ အေမ့ေစတနာေတြေၾကာင့္ အေမဟာေကာင္းရာဘ၀မြန္ကို ေရာက္မွာမလြဲပါဘူး..

ေပ်ာ္ခ်င္တိုင္းလည္း မေပ်ာ္ရပါ..
ခ်စ္မိသူတိုင္းလည္း ခ်စ္ျခင္းမခံခဲ့ရပါ
မသိေသးတဲ့ ဒီေလာကရဲ႕အထာ
အခ်စ္ဆိုတာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္တစ္ခုပါ....

ဒီသီခ်င္းေလးကို ေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္အသံနဲ႕ သီဆိုခဲ့သူ စိုင္းထီးဆိုင္တစ္ေယာက္ သူ႕ သီခ်င္းခ်ဳိေတြ ေပ်ာ္၀င္ဖူးခဲ့တဲ့ေနရာအရပ္ကေန အၿပီးတိုင္ ႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြါသြားခဲ့ၿပီ.. သတင္းၾကားၾကားခ်င္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသြားတာ အမွန္ပဲ.. ငယ္ငယ္ကတည္းက ကြၽန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ သူ႕အသံေတြေပ်ာ္၀င္ၿပီး သူ႕ သီခ်င္းေတြနဲ႕ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္.. သူ႕ သီခ်င္းတစ္ခ်ဳိ႕ကို ႀကိဳက္ခဲ့ေပမယ့္ သူ႕အသံကိုမႀကိဳက္တတ္ခဲ့ဘူး.. နားမေထာင္တတ္ခဲ့ဘူးဆိုပါေတာ့.. ခု အသက္အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ရာေၾကာင့္ စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တယ္.. အြန္လိုုင္းေပၚကလည္း သီခ်င္းေတြရွာ.. စုျဖစ္ခဲ့တယ္.. ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ထဲကတင္ အိမ္မွာရွိတဲ့ စိုင္းထီးဆိုင္အမွတ္တရ(၃) တိပ္ေခြကို မရအရ ျပန္ဖြင့္နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့ေသးတာ.. နားမေထာင္တာၾကာလို႕ တိပ္ေခြကမႈိေတြတက္.. အသံက ေပ်ာက္သြားလိုက္ ေပၚလာလိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နွစ္ေက်ာ့ေလာက ္နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တာပါ.. နားေထာင္ရင္း သူ႕အသံကိုသေဘာက်လာၿပီဆိုမွ သူက မရွိေတာ့ဘူးတဲ့.. ထူးအိမ္သင္နဲ႕စာရင္ သူက ေနာက္က်တယ္လို႕ေျပာလို႕ရေပမယ့္ ေသသင့္တဲ့အရြယ္လို႕ မထင္မိေသးပါဘူး.. ကြၽန္ေတာ့္အေဖနဲ႕ မွ ရြယ္တူေလာက္ျဖစ္မယ္ဆိုေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မအိုမေဟာင္းတဲ့ သူ႕သီခ်င္းေတြနဲ႕ သူ႕အသံကိုထပ္တူျပဳရင္း ကိုစိုင္းထီးဆိုင္လို႕ ပဲ ေခၚခ်င္တယ္.. ကိုစိုင္းထီးဆိုင္ေရ ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိမယ္ဆိုရင္ ေရာက္ရာဘုံဘ၀ စံရာဌာနမွာ သီခ်င္းခ်ဳိခ်ဳိေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ေမြ႕ႏိုင္ပါေစလို႕.. ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္..

၁၉၉၈-၉၉ ,၂၀၀၀ ေလာက္ကစၿပီး ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးအမွတ္တရ သီခ်င္းေခြေတြထုတ္ခဲ့ၾကတာ အမွတ္ရတယ္.. တို႕ရဲ႕ခ်စ္သူမ်ားေန႕ဆိုတဲ့ အေခြပါ.. အဆိုေတာ္ေတြအမ်ားႀကီးပါတဲ့အေခြ.. သီခ်င္းေလးေတြလည္း ေကာင္းတယ္.. ေကာ္ပီေတြဆိုေပမယ့္ နားေထာင္လို႕ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္.. ဘိုဘို ၊ စီယံ ၊ မဒီ စတဲ့ အဆိုေတာ္ေတြအမ်ားႀကီးပါ.. ႀကိဳက္မိတဲ့သီခ်င္းေလးေတြက ျမတ္ႏိုးျခင္းမိုးတိမ္ ၊ ရည္းစားဦးတို႕ရင္ခုန္ည ၊ အေရွ႕ဘက္မွာ ကိုယ္ကလည္းေစာင့္ေနတုန္း.. ဆိုတ ဲ့စာသားေလးပါတဲ့သီခ်င္းေတြေပါ့..

ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႕ေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးကို စိတ္ထဲမွာ ထိထိရွရွခံစားခ်က္မရွိပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၅ ေလာက္ကစၿပီး မႏွစ္ ၂၀၀၇ ထိ ဗယ္လင္တိုင္းမ္အမွတ္တရ ကဗ်ာေတြေရးခဲ့ဖူးတယ္.. ပို႕စ္လုပ္ထားျဖစ္တဲ့ “ရာသီေပၚအိပ္မက္” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးေပါ့.. ၂၀၀၅ခုႏွစ္ ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးအမွတ္တရထုတ္ျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာစာရြက္မွာ စာစီျဖစ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာပါ.. ကဗ်ာစာရြက္လုပ္ၾကမယ္ဆိုေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းမ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ကဗ်ာေတြ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ တစ္ပုဒ္မွမရွိပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းကလည္း တစ္ပုဒ္ေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ေရးပါလို႕ ေျပာတယ္.. ဒါနဲ႕ ကဗ်ာစာရြက္ထဲ ထည့္မယ့္ကဗ်ာေတြ ေရြးၾကဖို႕ သူငယ္ခ်င္းဆီအသြား စက္ဘီးစီးရင္းနဲ႕ ေခါင္းထဲမွာ ကဗ်ာေရးဖို႕ စကားလုံးေတြက အစီအရီေပၚလာပါတယ္.. ေမ့သြားမွာစိုးလို႕ စက္ဘီးစီးရင္းနဲ႕ပဲ စိတ္ထဲေပၚလာတဲ့စကားလုံးေတြကို ႏႈတ္ကေန တဖြဖြရြတ္ခဲ့ရတယ္.. သူငယ္ခ်င္းဆီေရာက္တာနဲ႕ စာရြက္ေတာင္းၿပီး ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာပါ.. စက္ဘီးစီးရင္းေရးခဲ့တဲ့ တစ္ပုဒ္တည္းေသာကဗ်ာဆိုပါေတာ့.. အဲဒီတုန္းက ကဗ်ာေရးတတ္တဲ့ဒုကၡကို နည္းနည္းညည္းမိပါေသးတယ္.. ဘာမွမေရးတတ္တာ အေကာင္းဆုံးပဲလို႕.. ခုေတာ့ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္လုပ္တတ္တာေလးက ေတာ္ေတာ္ဒုကၡအေပးသား.. ကဗ်ာေရးခ်င္စိတ္ေပၚၿပီး စာစီလို႕မရရင္လည္း တစ္ဒုကၡ.. စကားလုံးေတြေပၚလာၿပီး ကဗ်ာေရးဖို႕ ဖီလင္မျဖစ္တာလည္း တစ္ဒုကၡ.. ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းမ္အမွတ္တရကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွမေရးျဖစ္ပါဘူး.. ဖီလင္လည္းမလာဘူး.. စကားလုံးလည္းမေပၚဘူး.. ေရးပါဦးလို႕ အရင္လို တိုက္တြန္းမယ့္သူငယ္ခ်င္းလည္းမရွိဘူး.. မဟုတ္ရင္ေတာ့ ျဖစ္ညွစ္ေရးမိဦးမလားပဲ..

ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးမွာ ေခ်ာ့ကလက္မရ ပန္းစည္းလည္းမရေပမယ့္ အႀကိဳည(မေန႕ည)ကေတာ့ ေခ်ာ့ကလက္စားလိုက္ရပါေသးတယ္.. ဟဲဟဲ.. သိပ္အထင္ႀကီးသြားလား..ေနပါဦး.. မေလာပါနဲ႕.. ရုံးမွာ ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႕ခ်စ္ခ်စ္ေပးတဲ့အရုပ္ကိုၾကြားရင္း ေခ်ာ့ကလက္ေကြၽးလိုက္လို႕ စားရတာပါ.. စားလို႕အေကာင္းသား..

ဒီပို႕စ္ေလးေရးျဖစ္ပုံကို ေျပာရဦးမယ္.. ဒီညေန ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒး အမွတ္တရဆိုၿပီး ခ်စ္စြာေသာကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေဖာ္၀ဒ္ေမးတစ္ခုပို႕ေပးျဖစ္တယ္.. ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးဟာသဆိုတဲ့ ေမးလ္ပါ.. ခ်စ္သူေတြၾကားက ဟာသေတြေပါ့.. ဒါေပမယ့္ ရွပ္ျပာလြန္းတဲ့ကြၽန္ေတာ္ ေဖာ္၀ဒ္ေမးမွာ ဘာအတက္ခ်္ဖိုင္မွ ပါမသြားတာ မသိလိုက္ဘူး.. ရုံးကညီမေလးတစ္ေယာက္ေျပာလို႕ အစ္မဘေလာ့အက္ဒ္ရက္စ္ပဲပါတယ္ဆိုတာ သိရတာနဲ႕ ဟယ္..မျဖစ္ေခ်ေသးဘူးဆိုၿပီး ကဗ်ာေလးနဲ႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို ကမန္းကတန္းေရးတင္လိုက္တာျဖစ္ပါေၾကာင္း..

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ဗယ္လင္တိုင္းမ္ေဒးျဖစ္ပါေစ..လို႕ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္ေသာခ်စ္သူႏွင့္တကြ အြန္လိုင္းနဲ႕ လူခ်င္းခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းအားလုံးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္..

မတူတဲ့လူေတြၾကား မတူတဲ့အယူအဆေတြ ၊ အမူအက်င့္ေတြ ရွိတယ္.. လူခ်င္းတူရင္ေတာင္ အသက္ရွဴခ်င္းကြဲတယ္.. ဘာညာသာရကာ စာသိနဲ႕ သိခဲ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီ.. ဒါေပမယ့္ ငါသိ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္လာတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြမွာ ဒီလိုသိလိုက္ရတာကို လန္႕သြားတဲ့စိတ္ကေလးကို ျမင္လိုက္ရတယ္.. လူေတြဆီက သင္ယူစရာ မကုန္ႏိုင္ပါလား လူေတြအေၾကာင္း သိစရာမကုန္ႏိုင္ပါလားလို႕ ေရးေတးေတးသေဘာေပါက္လာတယ္.. ပင္လယ္ကို မျမင္ဖူးတဲ့ကြၽန္ေတာ္.. ခရီးသြားရင္း ပင္လယ္ဆီေရာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္၊ ပင္လယ္ဆိုတာကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ ္လန္႕သြားခဲ့ဖူးတယ္.. ကြၽန္ေတာ္ အစက ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာ ပင္လယ္ကိုေတြ႕ရင္ ေပ်ာ္လိမ့္မယ္ေပါ့.. ေပ်ာ္တာက ေနာက္မွေရာက္လာခဲ့ပါတယ္.. လန္႕တာက အရင္လာတယ္.. ပင္လယ္က က်ယ္တယ္.. ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္ဆိုတဲ့စကား စာထဲမွာလည္း ဖတ္ဖူးသား.. ရုပ္ရွင္ထဲမွာလည္းၾကည့္ဖူးသား.. သူမ်ားေတြအေျပာကိုလည္း ၾကားဖူးသား.. ကိုယ္တိုင္ျမင္လိုက္ရေတာ့ တကယ့္ကို အံ့ၾသတႀကီးစိတ္နဲ႕ လန္႕သြားခဲ့ဖူးပါတယ္.. ခုလည္း အဲလိုပဲ.. ကိုယ့္အေတြးသိ သိခဲ့ရတဲ့လူေတြအေၾကာင္း ခပ္တိမ္တိမ္သိခဲ့ရတဲ့ လူေတြအေၾကာင္းကို နည္းနည္းေလးပိုသိလာရတဲ့အခ်ိန္ လန္႕သြားတယ္..

လူအမ်ားစု စိတ္ရင္းေလးေကာင္းတယ္.. ဒါေပမယ့္ အစအေနာက္သန္တယ္.. တခ်ဳိ႕ လူေတြက ေျပာတဲ့အတိုင္းလုပ္သလို လုပ္တဲ့အတိုင္းပဲ ေျပာတယ္.. တခ်ဳိ႕လူေတြက ကိုယ္မလုပ္တာကိုလည္း ေျပာတတ္တယ္.. ကို္ယ္မၾကားခဲ့တာကိုလည္း ၾကားခဲ့သေယာင္ ႀကံဖန္လုပ္ေျပာတဲ့ေနရာမွာ သိပ္ေတာ္တယ္.. တခ်ဳိ႕ ေတြက ကတိေပးထားၿပီးရင္ တည္တတ္သလို ခ်ဳိးေဖာက္ဖို႕က သူတို႕အတြက္ ခဲယဥ္းတယ္.. တခ်ဳိ႕ေတြအတြက္က် ကတိေပးလြယ္ၿပီး ခ်ဳိးေဖာက္ဖို႕လည္း လြယ္တတ္ၾကတယ္.. တခ်ဳိ႕လူေတြက်ေတာ့ ကိုယ္က မမွန္တာမေျပာတတ္သလို သူမ်ားေတြက အမွန္ကိုပဲေျပာလာဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္.. တခ်ဳိ႕လူေတြက်ေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္း လွ်ဳိ႕၀ွက္သိုသိပ္သလို တျခားသူေတြကိုလည္း သိုသိုသိပ္သိပ္ေနထိုင္တတ္ဖုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္.. တခ်ဳိ႕သူေတြက်ေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ထိန္၀ွက္မထားတတ္သလို သူနဲ႕ပတ္သက္တဲ့သူေတြကိုလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာဆိုလာဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္.. ကိစၥခ်င္းအတူတူေတာင္ တခ်ဳိ႕ လူေတြက သူတို႕စိတ္ထဲမွာ အဲဒီကိစၥက ရက္ပိုင္းလပိုင္းေလာက္ပဲခံတယ္.. သူတို႕ေတြက တျခားသူေတြလည္း သူတို႕လိုပဲ ေမ့လြယ္ေပ်ာက္လြယ္ရွိလိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္တယ္.. တခ်ဳိ႕လူေတြအတြက္ ရွင္းလင္းတဲ့အသိတစ္ခုမရႏိုင္မခ်င္း သူတို႕စိတ္ထဲမွာ ႏွစ္နဲ႕ ခ်ီၿပီးရွိတယ္.. သူတို႕ေတြကက်ေတာ့ တျခားသူေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ သူတို႕လိုပဲ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီခံစားေနမလားလို႕ ထင္မိတတ္ၾကတယ္..

အစအေနာက္သန္တဲ့သူေတြေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀မွာ နင့္နင့္နဲနဲစိတ္ထိခိုက္ရခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ.. ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က သူမ်ားကို စခဲေနာက္ခဲတဲ့သူမို႕ပါ.. စတယ္ေနာက္တယ္ဆိုရင္လည္း သူ အမ်ားႀကီးမထိခိုက္ႏိုင္မယ့္ (အထူးသျဖင့္ သူ႕ စိတ္ကိုမထိခိုက္ႏိုင္မယ့္ ) နည္းနဲ႕ ေပ်ာ္ေစျပက္ေစဆိုတဲ့သေဘာေလာက္ပဲ စေနာက္ေလ့ရွိတယ္... ကိုယ္က ခပ္ေပါ့ေပါ့ စကားေတြမေျပာတတ္သလို သူမ်ားေတြရဲ႕စကားကိုလည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးသေဘာမထားတတ္တာနဲ႕ ကိုယ့္ကို စရင္ ေနာက္ရင္ အတည္ထင္တတ္တာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္.. ခုခ်ိန္ထိလည္း အားနည္းခ်က္တစ္ခုအေနနဲ႕ ရွိေနတုန္းပဲ.. ဒါနဲ႕အတူ လူေတြကို မယုံသကၤာမ်ားတဲ့စိတ္လည္း ျဖစ္လာခဲ့တယ္.. ကိစၥတစ္ခုျဖစ္သြားရင္ အဲဒီကိစၥနဲ႕ပတ္သက္လို႕ မရွင္းလင္းတာမ်ားရွိခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာရွိေနတတ္တယ္.. သိပ္ခါးသည္းတဲ့အရာတစ္ခုကို ရင္အနာခံၿပီး အမွန္အတို္င္းပဲသိခ်င္တယ္.. ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ခ်ဴံးပြဲခ်ငိုရတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ျပႆနာမဟုတ္ဘူး.. မသိရရင္ ဖြဲမီးလိုတေငြ႕ေငြ႕နဲ႕ အၿမဲေလာင္ေနတတ္တာကမွ တကယ့္ျပႆနာ..

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. အျပင္မွာ ေနတာထိုင္တာ လွ်ဳိ႕၀ွက္ေသသပ္သေလာက္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာမျမင္ရတဲ့ အြန္လိုင္းလိုေနရာမ်ဳိးမွာ Express လုပ္မိလြန္းတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္လည္း နားမလည္ႏိုင္ဘူး.. ခုေလာေလာဆယ္ ကြၽန္ေတာ္သိတာတစ္ခုပဲ ရွိတယ္.. အြန္လိုင္းမွာ ျပန္ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို အြန္လိုင္းေပၚမွာတင္ လုံးလုံးဆုံးရွဳံးလိုက္ရၿပီ ဆိုတာပါပဲ.. ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မဆက္ႏိုင္ေတာ့မယ့္ သံေယာဇဥ္ေတြေရာ ဆုံးရႈံးလိုက္ရတာပဲ.. အသိတစ္ခုရဖို႕အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ေပးဆပ္လိုက္ရတာ တန္တယ္ မတန္ဘူး မေျပာတတ္ေပမယ့္ ေပးလိုက္ရတဲ့ပမာဏေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္လို႕ပဲ ခံစားမိေနတယ္.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆုံးရွဳံးလိုက္ရသလို ခ်စ္ခင္သူတစ္ေယာက္ကိုလည္း ဆုံးရွဳံးလိုက္ရတာပါပဲ.. တကယ္ကိုဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးေလ.. တျခားသူေတြအျမင္မွာၾကည့္ရင္ တကယ္ကို ဘာရယ္မွ မဟုတ္တာေသခ်ာမွာပါပဲ...