စာတစ္အုပ္ရဲ႕ လြမ္းခ်င္း

ပထမဆုံးနဲ႕ ေနာက္ဆုံးလို႕ ့ရြယ္ရည္
ပန္းနံ႕ ေမႊးေမႊး ေခါင္းအုံးေဘးကေနရာေလးကို စြန္ ့ခဲ့ၿပီ...
နဖူးစြန္းမွာ ပိုင္သူရဲ ့အမည္တပ္
အေနာက္မွ အေရွ႕ သို႕ ့ခရီးထြက္....။

တိုက္ခိုက္မႈအနည္းဆုံးယာဥ္ထက္
ယာယီလက္မွာ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္....
၀ါးလုံးမကြဲ အၿပံဳးမစဲေစ
အသက္သြင္းသူရဲ႕ ေစတနာေတြ
တစ္မ်က္ႏွာခ်င္း လွစ္ဟေျခြ
ေႏြေနမွာ ေလေျပမေသြးႏိုင္လည္း
စိတ္ႏွလုံးေတြ ၾကည္ေစ ေအးေစ.....။

ေတေလလိုလြင့္ ေျမမွာပင္ေမြ႕ ခ်င္လည္း
ပန္းတစ္ပြင့္အိပ္မက္ အသက္ဆက္ရေအာင္
ၿငိဳျငင္မွာလည္း သိေန...
မလိုခ်င္ရင္လည္း ရွိေစ..
ေသေရးရွင္ေရးအျဖစ္ အေရးမႀကီးတဲ့ေကာင္အေနနဲ ့
ထားရာမွာေနျဖစ္ေတာ့မယ္
မင္းလက္က အယုအယေတြ
ခပ္ဖြဖြအနမ္းေလးေတြ
ပန္းစုံသင္းတဲ့ ဆံႏြယ္ေတြ
လြမ္းးး လြမ္းတယ္ေလေလ့... ပန္းကေလးေရ...။

ေႏြႏွင္း
5:00 pm to 7:10 pm

2 Comments:

  1. Theingarra said...
    ညႀကီးမင္းႀကီး ဖတ္လိုက္ရတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ...

    ၾကည္ႏူးျခင္း ရသ မပါဘဲ ေရးဖြဲ႕ထားတဲ႔ ကဗ်ာကို

    အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ခုလိုရက္ေတြ ထဲ

    ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မဖတ္ခ်င္ဘူးရယ္ ........
    Nwai Hninn said...
    ၾကည္ႏူးျခင္းရသပါဖို႕ ေရးသူကိုယ္တိုင္က ၾကည္ႏူးစရာခံစားေနမွ ျဖစ္မယ္..

Post a Comment




 

Blog Template by Adam Every. Sponsored by Business Web Hosting Reviews